We wczesnych godzinach 2 kwietnia śmigłowce Westland Lynx obu niszczycieli typu 42 pomagały w dostarczaniu na brzeg dalszych żołnierzy, którzy zdobyli lotnisko, po czym garnizon brytyjski skapitulował. Następnie, na przełomie kwietnia i maja, oba niszczyciele służyły do obrony przeciwlotniczej lotniskowca ARA „Veinticinco de Mayo”. W szczególności 2 maja osłaniały lotniskowiec przygotowujący się do ataku na brytyjską flotę, do którego jednak nie doszło z powodu niekorzystnych warunków pogodowych. Tego samego dnia, po zatopieniu krążownika ARA „General Belgrano”, duże okręty argentyńskie zostały jednak wycofane ze strefy działań z uwagi na zagrożenie ze strony okrętów podwodnych i odtąd niszczyciel nie odegrał większej roli w dalszych działaniach. 22 maja uszkodzeniu uległ jego śmigłowiec. Podczas ataków lotnictwa argentyńskiego na brytyjski zespół desantowy 8 czerwca „Santísima Trinidad” w celu zabezpieczenia operacji usiłował zakłócać łączność między brytyjskimi kontrolerami lotnictwa a myśliwcami Sea Harrier.