Inne źródła podają następujące imiona: Harkha Bai, Jiya Rani, Maanmati bai, Harika bai, Hira Kunwari, Heer Kunwari, Shahi-Bai i Shahi Begum.
W 1564, po 2 latach małżeństwa, Akbar nadał jej nowe honorowe muzułmańskie imię „Wali Nimat Begum” (dosł. „błogosławieństwa Boże”). Tytuł wiązał się z narodzinami syna Dżahangira. Imienia używano we współczesnych jej kronikach Wielkich Mogołów, w tym w autobiografii Dżahangira, Tuzk-e-Jahangiri. Cesarz nadał jej Mariam-uz-Zamani (dosł. Maria/Filar czystości). Inne tytuły cesarzowej to: „Mallika-e-Muezamma” (dosł. „Wielka Cesarzowa”) i „Mallika-e-Hindustan” (dosł. „Cesarzowa Hindustanu”). Za swojego panowania była powszechnie nazywana „Shahi Begum” (dosł. „Cesarska małżonka”). Oficjalnie używała imienia Wali Nimat Mariam-uz-Zamani Begum Sahiba.
Cesarz Akbar zarządził, aby ze względu na świętość kobiet z dynastii Wielkich Mogołów nie wypowiadać publicznie ich imion. Miały być określane epitetem albo od miejsca ich urodzenia, albo kraju lub miasta, w którym po raz pierwszy spotkały się z cesarzem. Dlatego Mariam Zamani była nazywana córką radży Bharmala lub siostrą radży . Syn cesarzowej w swoich pismach nazywał matkę tytułem Hadhrat Mariam-uz-Zamani.