Jan Kanty Lasota (ps. „Kanty”, „Jan Kanty”, „Pan Jan”, „Przyzba”; ur. 20 października 1899 w Borku Starym, zm. 18 maja 1950 w Spasku w Kazachstanie) – podpułkownik piechoty Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, magister prawa.

Życiorys Syn Józefa, nauczyciela i Marii z Gryzieckich urodzony 20 października 1899 w Borku Starym, w ówczesnym powiecie rzeszowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. W czasie nauki w gimnazjach w Rzeszowie i Krakowie należał do drużyny skautowskiej. W czasie I wojny światowej mimo młodego wieku wstąpił pod przybranym nazwiskiem do Legionów Polskich, ale po krótkim czasie został odesłany do domu.

10 marca 1917 został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej i przydzielony do 17 pułku strzelców. 15 lipca tego roku został skierowany do szkoły oficerów rezerwy w Raly. Od wiosny 1918 walczył na froncie włoskim w szeregach 12 pułku strzelców.

W 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego, otrzymując przydział do pociągów pancernych, w załodze których brał udział w odsieczy Lwowa i wojnie polsko-bolszewickiej. 1 czerwca 1919 r. otrzymał awans na stopień podporucznika.