Do marca 1983 pozostawał bezrobotny, następnie pracował: jako projektant w Przedsiębiorstwie Automatyki Przemysłowej Mera-Pnefal (1983–1984) i w Mercompie w Płocku (1984), kierownik i dyrektor technicznym w Przedsiębiorstwie Zagranicznym Arston w Grabiach Polskich (1984–1989, przewodniczący tamtejszej Tymczasowej Komisji Zakładowej „Solidarności”), dyrektor ds. produkcji w Amarylu Łomianki (1989) oraz dyrektor w Przedsiębiorstwie Zagranicznym Mistral w Płocku (1989–1990).

W latach 1990–2009 ponownie członek NSZZ „Solidarność”. W kadencji 1990–1994 radny Płocka z ramienia Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, następnie do 1998 szef Płockiego Ruchu Samorządowego. W latach 1990–1998 delegat do sejmiku samorządowego województwa płockiego i do 1994 jego pierwszy przewodniczący. W 1991 kandydował do Senatu z okręgu płockiego.. Znalazł się w składzie władz Krajowego Sejmiku Samorządu Terytorialnego I kadencji. W latach 1994–2013 pracował jako kierownik działu, projektant i prezes ds. inwestycji w Zakładzie Budowy Aparatury Grupy Orlen. W 2009 przeszedł na emeryturę. Był przewodniczącym Stowarzyszenia Miast Siostrzanych, a także członkiem władz innych organizacji, m.in.