Dokumenty różniły się wielkością, co wynikało z konieczności przymocowania różnej liczby pieczęci, delegatów litewskich było bowiem tylko 77, a polskich senatorów i posłów koronnych 140.
Dokument dla stanów koronnych był przechowywany na Wawelu w Archiwum Koronnym Krakowskim w dziale Lithuaniae. W 1765 roku Archiwum przeniesiono do Warszawy, a po trzecim rozbiorze, wraz z innymi dokumentami, został wywieziony do Petersburga. Przechowywano go w archiwum Senatu Rządzącego, a później w dziale rękopisów Cesarskiej Biblioteki Publicznej. Po traktacie ryskim w 1921 roku wrócił do Polski i został umieszczony w Archiwum Głównym Akt Dawnych..
Akt dla posłów litewskich był przechowywany w Archiwum Wielkiego Księstwa Litewskiego, a po 1744 roku trafił do Nieświeża., do archiwum Radziwiłłów. W 1920 roku został przywieziony do Warszawy. Podczas II wojny światowej akt ustanowienia ordynacji, akt unii horodelskiej i lubelskiej w marcu 1940 roku Antoni Iwanowski, kustosz Archiwum Radziwiłłów w Warszawie, przekazał Januszowi Franciszkowi Radziwiłłowi. Do wybuchu powstania warszawskiego dokumenty były przechowywane w żelaznej skrzyni umieszczonej w piwnicy pałacu przy ul. Bielańskiej 14. Po upadku powstania warszawskiego żelazna skrzynia zaginęła. Przypuszcza się, że zabrali ją Niemcy lub szabrownicy.