Z trzech umieszczonych w niej dokumentów zachował się tylko akt ordynacji przechowywany w Archiwum Głównym Akt Dawnych.
Dokument W 1911 roku Komisja Historyczna Towarzystwa Naukowego Warszawskiego postanowiła zebrać i wydać akty unii pomiędzy Polską a Litwą. Zadanie zebrania materiałów powierzono Stanisławowi Kutrzebie i Władysławowi Semkowiczowi. Ten ostatni dotarł do Moskwy i Nieświeża, gdzie obejrzał i opisał oryginalne dokumenty unii lubelskiej. Dodatkowo planowano wydanie reprodukcji światłodruku ważniejszych akt na podstawie wykonanych przez badaczy zdjęć. Wybuch I wojny światowej nie tylko przeszkodził w wydaniu książki, ale żelowe klisze, przygotowane przez Wydawnictwo Graficzne B. Wierzbickiego z reprodukcjami, „uległy przez wpływ czasu zupełnemu zniszczeniu”..
Dokument dla posłów litewskich Dzięki przeprowadzonym badaniom (opublikowanym w 1932 roku) mamy opis zaginionego później egzemplarza unii z Nieświeża, przechowywanego w specjalnej witrynie. Był to pergaminowy dokument, mający 76,5 cm szerokości, 58 wysokości i zakładkę 10 cm. W inwokacji napisanej kapitałą trzy ozdobne inicjały W, P, A. 140 pieczęci zawieszono w 4 grupach na 4 grubych sznurkach, przewleczonych przez okrągłe otwory w zakładce wzmocnionej od wewnątrz podwójnym paskiem pergaminowym.