Również w Lipawie i Dyneburgu ostatecznie zrezygnowano z próby powstania zbrojnego.
Oprócz postulatów socjalnych uczestnicy rewolucji domagali się autonomii dla ziem Imperium Rosyjskiego zamieszkiwanych przez Łotyszy. Socjaldemokratyczna Partia Robotników Łotwy, nie definiując wprawdzie terytorium, do jakiego aspirowali Łotysze, żądała samorządu dla łotewskich prowincji tak na szczeblu gubernialnym, jak i w powiatach i gminach. Mniejsza Łotewska Unia Socjaldemokratyczna żądała utworzenia w granicach Rosji jednej samorządnej jednostki administracyjnej, obejmującej Kurlandię, Łatgalię i południowe, zamieszkane przez Łotyszy Inflanty. Postulat autonomii ziem łotewskich wysunęła także utworzona w 1905 r. mieszczańska umiarkowana Łotewska Partia Demokratyczna, opowiadająca się ponadto za powszechnym prawem głosu.