Wacław Zaborowski (ur. 1 grudnia 1897 w Odessie, zm. 13 września 1939) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, dziennikarz.
Życiorys Urodził się 1 grudnia 1897 w Odessie, ówczesnym mieście powiatowym guberni chersońskiej, w rodzinie Mieczysława, inspektora Szkoły Handlowej, i Wiery z Bilińskich (zm. 1905). Po śmierci matki wychowywała go macocha – Greczynka. W czerwcu 1914 ukończył z odznaczeniem siedmioklasową Szkołę Realną Żukowskiego w Odessie, a w maju 1916 dwa kursy Instytutu Leśnego w Petersburgu.
W sierpniu 1916 został powołany do armii rosyjskiej i wysłany do szkoły chorążych. Po ukończeniu szkoły został mianowany chorążym i wcielony do 191 zapasowego pułku piechoty. Później został przeniesiony do 54 zapasowego pułku piechoty, w którym objął dowództwo pododdziału marszowego, złożonego z Polaków – wydzielonych z rozformowanej Dywizja Strzelców Polskich.