W maju 1922, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy. Pracował jako urzędnik bankowy i dziennikarz, pisząc artykuły wstępne w łódzkim dzienniku „Republika”. W maju 1925 został powołany do służby czynnej w 28 pp i skierowany na kurs oficerów młodszych w Chełmnie. Po ukończeniu kursu pełnił służbę w 28 pp na stanowisku dowódcy kompanii i oficera ewidencji personalnej. W marcu 1931 został przeniesiony do batalionu podchorążych rezerwy piechoty nr 7 w Śremie, a z dniem 5 sierpnia 1932 do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2 w Śremie. W styczniu 1934 został przeniesiony do 71 pułku piechoty w Zambrowie. 22 lutego tego roku prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 86. lokatą. W marcu 1939 pełnił służbę w Dowództwie 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie na stanowisku II oficera sztabu.
W kampanii wrześniowej walczył jako zastępca kwatermistrza 1 Dywizji Piechoty Legionów. Poległ 13 września 1939 i został pochowany na cmentarzu w Siedlcach.
Był żonaty z Marią Kazimierą z Paszczyńskich, z którą miał czworo dzieci: Bogdana Juliana (ur. 13 lutego 1923), Mieczysława Antoniego (ur. 24 listopada 1924), Elwirę Julię (ur. 18 kwietnia 1927) i Marię Krystynę (ur. 28 listopada 1932).