Na początku 1965 roku próbował wyjechać do Wietnamu Północnego w celu wzięcia udziału wojnie po jego stronie; ponownie spotkał się z odmową ze strony władz Związku Radzieckiego.

W 1966 roku opuścił ZSRR i przez Bukareszt, gdzie udało mu się uzyskać tymczasową wizę w belgijskiej ambasadzie, wyemigrował do Europy Zachodniej. Przebywał w Belgii, Francji (między innymi w Paryżu), Szwajcarii i Holandii; pracował jako robotnik, propagował ideę marksizmu-leninizmu oraz uczestniczył w strajkach generalnych i demonstracjach robotniczych. Wielokrotnie był aresztowany z powodu nielegalnego pobytu i deportowany między danymi krajami, dopiero w 1969 roku uzyskał prawo stałego pobytu w Belgii, następnie obywatelstwo belgijskie. Współpracował z zachodnioeuropejskimi partiami marksistowsko-leninowskimi i angażował się w ich działalność.

W 1973 roku władze jugosłowiańskie wysłały agenta Slobodana Mitricia w celu dokonania zamachu na Dapčeviciu;