O ile w maju 1940 roku w Chrzanowie mieszkało oficjalnie 6807 Żydów, o tyle do czerwca 1941 roku ich liczba wzrosła do 8423.
Już pod koniec 1939 roku w Chrzanowie uformował się Judenrat, na którego czele stanął Józef Umlauf – ślusarz, przewodniczący miejscowego koła żydowskich weteranów wojennych. W skład Rady Żydowskiej weszli ponadto: Fasek Weber, Dawid Wachsberg, Lewi Krauskopf i Józef Szmuel Shonhertz.
W styczniu 1940 roku nadzór nad chrzanowskim Judenratem przejęła Centrala Gmin Żydowskich na Wschodnim Górnym Śląsku, na której czele stał Mojżesz Merin. Dwa miesiące później Rada przeszła głęboką reorganizację. Ze „starych” członków pozostali w jej składzie jedynie Weber i Wachsberg, dokooptowani zostali natomiast Bezalel Cuckier, Mojżesz Nagoschyner, Kalmen Teichler, Zelig Grajower, Szmuel Josef Weiss i Mendel Nussbaum. Cukier – przed wojną lider miejscowych struktur partii Mizrachi – w październiku 1940 roku objął funkcję przewodniczącego Judenratu.
W Chrzanowie zorganizowano także oddział policji żydowskiej. Liczył on 20 funkcjonariuszy. Na jego czele stał wspomniany Fasek Weber, który szybko stał się znany ze swojej chciwości i brutalności.