Pierwsze deportacje Pod koniec maja 1942 roku Niemcy przeprowadzili pierwszą akcję deportacyjną w getcie chrzanowskim. W ciągu sześciu dni blisko 3 tys. Żydów wywieziono do KL Auschwitz lub do różnych obozów pracy. Podczas akcji Niemcom towarzyszyli przedstawiciele Centrali Gmin Żydowskich na Wschodnim Górnym Śląsku.
8 lipca 1942 roku szef miejscowego Gestapo Paul Schindler wydał zarządzenie, na mocy którego wszyscy mieszkańcy getta – z wyjątkiem przesiedleńców z Trzebini i Szczakowej – mieli zgłosić się na placu przy ul. Kupskiej. Wezwania posłuchało ok. 2,5 tys. Żydów. Przeprowadzono „selekcję”, w której wyniku Niemcy wybrali 1,5 tys. osób i umieścili je w budynku miejscowej szkoły podstawowej. Następnego dnia wszystkich wywieziono do Auschwitz.
Od tego momentu w getcie chrzanowskim niemal każdego tygodnia odbywały się niewielkie akcje, w których wyniku do obozów odprawiano transporty liczące od 30 do 150 Żydów. Akcjami tymi kierował zazwyczaj szef miejscowej placówki Kriminalpolizei Otto Westpohl.
W sierpniu 1942 roku w getcie chrzanowskim przebywało 6551 Żydów.