Likwidacja getta Ostateczną likwidację getta Niemcy przeprowadzili 18 lutego 1943 roku Podzielili jego mieszkańców na dwie grupy. Jedną z nich stanowiły osoby starsze i dzieci, które skierowano na dworzec kolejowy w Chrzanowie i deportowano do Auschwitz. W drugiej grupie znalazły się natomiast osoby młode i nadające się do pracy. Zostały one wywiezione ciężarówkami na tereny dzisiejszych Niemiec – do pracy przymusowej. Część Żydów próbowała ukrywać się na terenie byłego getta, nawet po kilka dni, jednakże z czasem z powodu braku wody i żywności byli zmuszeni opuścić kryjówki.

Zdaniem Aleksandry Namysło za symboliczny koniec Żydów w Chrzanowie można uznać ogłoszenie burmistrza Chrzanowa z 9 marca 1943 roku, wzywające wszystkich, którzy oddali do reperacji firmom żydowskim różne przedmioty do ich odbioru w urzędzie policyjnym.

Zaledwie około 10% chrzanowskich Żydów przetrwało II wojnę światową. Były to głównie osoby wywiezione do obozów pracy. W maju 1945 roku w mieście mieszkało już tylko 60 Żydów.

Pamięć Dwoje polskich mieszkańców Chrzanowa: Waleria i Józef Trębaczowie, którzy przez trzy lata ukrywali Pinkusa Jakubowicza, zostało odznaczonych medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

U zbiegu ulic Grunwaldzkiej i Świętokrzyskiej w Chrzanowie znajduje się pomnik upamiętniający miejsce publicznej egzekucji siedmiu Żydów w kwietniu 1942 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Ch Kategoria:Historia Chrzanowa