mały|318x318px|Grób Wacława Domienieckiego na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Wacław Domieniecki (ur. 9 kwietnia 1910 w Warszawie, zm. 4 lipca 1988 tamże) – polski śpiewak (tenor), solista operowy.
Życiorys Syn Andrzeja. W młodości fascynowały go dwie rzeczy: śpiew oraz samoloty. Ukończył warszawską Szkołę Samochodowo-Lotniczą i podjął pracę najpierw w Państwowych Zakładach Lotniczych, a następnie na stołecznym lotnisku Okęcie jako kontroler lotniczy. Jednocześnie kształcił się w dziedzinie śpiewu, uczęszczając do Wyższej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie uczył się pod kierunkiem Stefana Beliny-Skupiewskiego. Debiutował w 1938 roku na bankiecie, wydanym z okazji zdobycia przez bombowiec PZL.37 Łoś złotego medalu na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu.
Podczas II wojny światowej pozostał w Warszawie, pracując w sklepie z artykułami liturgicznymi i jednocześnie pobierając lekcję śpiewu u Heleny Moyseowiczowej-Fiszler. W 1941 roku podczas jednego z bombardowań został ranny, wskutek czego wyprowadził się z miasta. Po zakończeniu walk, w 1945 roku został solistą Miejskiej Filharmonii w Łodzi, z zespołem której dawał koncerty na terenie kraju.