Szerzej stali się znani, również poza granicami ZSRR, jako grupa „Konkret” dzięki Eduardowi Limonowowi i jego publikacji na ich temat w almanachu „Apollo-77”.
Okoliczności powstania grupy opisał Sapgir w wywiadzie przeprowadzonym przez Annę Żebrowską:
Istnienie grupy jako takiej, i z daną nazwą, było negowane przez jej członków, i też przez Jewgienija Kropiwnickiego. Termin „grupa lianozowska” został po raz pierwszy użyty na posiedzeniu Moskiewskiego Oddziału Związku Artystów (ZSRR) w 1963 r., kiedy to Jewgienij Kropiwnicki – jedyny z lianozowcew członek związku – został wykluczony ze związku za formalizm. W swojej obronie Kropiwnicki napisał do kierownictwa oddziału list, w którym stwierdził, iż nie ma „grupy lianozowskiej”, a w Lianozowo mieszka jego córka, artystka Walentyna Kropiwnicka, jej mąż Oskar Rabin i wnuczka. Nie odniosło to jednak żadnego skutku i wykluczenie pozostało w mocy.
Skład grupy Lianozowo Nikołaj Wiecztomow, Walentina Kropiwnicka, Jewgienij Kropiwnicki, Lew Kropiwnicki, Eduard Limonow, Lidija Mastierkowa, Wsiewołod Niekrasow, Władimir Niemuchin, Olga Potapowa, Aleksandr Rabin, Oskar Rabin, Gienrich Sapgir, Jan Satunowski, Igor Cholin.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Zgrupowania malarzy Kategoria:Rosyjskie grupy literackie Kategoria:Literatura w ZSRR