Za nimi podążają między innymi caryca z wyróżniającym się okrucieństwem wśród opriczników Maluta Skuratow, trzymający w lewej ręce zwój zawierający wyrok śmierci i wskazuje nim widoczną na horyzoncie szubienicę, będącej celem orszaku, patrzy na ubranego dla drwiny tłumu w poniżający groteskowy strój Morozowa. W tle po prawej widnieją otwarte odrzwia oświetlonej cerkwi, z której wyruszył orszak.
Los Morozowa, bezwzględnie naznaczony przez Iwana Groźnego, sugerują kruk stojący przed bojarem, pies wyjący obok i szafot z szubienicznikami w tle, co nadaje dziełu złowrogą atmosferę. Marian Gorzkowski pisał: Cały obraz ogromne robi wrażenie, namalowany jest z prawdą przerażającą.
Główny akcent został położony na przekazanie nastroju grozy i szaleństwa poprzez interpretację postaci Iwana, Maluty (trzyma wyrok śmierci) i Morozowa (błazeńskie odzienie). Pojawia się również subtelny motyw groteski, na który składają się taneczne gesty osób przedstawionych na obrazie, co sprawia, że orszak o charakterze procesji śmierci kojarzy się z korowodem karnawałowym.