Jeszcze słowo – wiersz Cypriana Kamila Norwida napisany w 1848 w związku z wydarzeniami rzymskimi.

O utworze Wiersz powstał jako echo rzymskich wydarzeń z marca-maja lub listopada 1848 związanych z Wiosną Ludów. Kontekst utworu wykazuje związek z pierwszą, pokojową fazą wydarzeń w Rzymie. Wiersz stanowi dopełnienie wcześniejszej Wigilii, włączonej później przez Norwida jako Prolog do Pieśni społecznej. Obydwa utwory zostały wydrukowane u L. Martineta w Paryżu w 1848 lub 1849 jako ulotki poetyckie.

Łacińskie motto pochodzi z Roczników Tacyta i oznaczaː Ja zaś, im więcej uprzytamniam sobie zdarzeń świeżych czy dawnych, tym bardziej staje mi przed oczyma gra przypadku z losami ludzkimi we wszelkich sprawach. Albowiem rozgłos, nadzieja, szacunek raczej wszystkich innych na tron przeznaczały niż tego, którego jako przyszłego cesarza los trzymał w ukryciu. Drugie mottoː Błogosławieni ciszy, albowiem oni odziedziczą ziemię pochodzi z Psalmu 37.

Wigilia i Jeszcze słowo stały się podstawą ataku Władysława Bentkowskiego na Norwida w IX Liście z Poznania, zarzucającego poecie manieryczną niejasność i mistyczność. Norwid odpowiedział na artykuł polemiką W odpowiedzi na dziewiąty «List z Poznania».