Podczas przemieszczania się między Czarnią a Kadzidłem nawiązał dobry kontakt z ludnością, co ożywiło patriotyzm żołnierzy i Kurpiów. Pełnił funkcję dowódcy III batalionu, w którego skład wchodziły kompanie terenowe: 7 – Lelis, kryptonim „Głóg”, 8 – Czarnia, krypt. „Choina”, 9 – Myszyniec, krypt. „Igliwie”. W lipcu 1944 r. przeprowadził swój oddział na miejsce koncentracji do Sawał bez strat własnych. We wrześniu, po zajęciu Ostrołęki przez Armię Czerwoną został zmuszony rozproszyć oddział w terenie. Po wojnie był prześladowany.
Był mężem Marii z d. Potkaj (zm.), druga żona – Czesława Maria z d. Zdanowska, mieli czworo dzieci: Barbarę, Elżbietę, Pawła i Jacka. Był związany z Ostrołęką, Warszawą, od 1978 r. z Legionowem. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Legionowie k. Warszawy.
Medale i odznaczenia Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami (1943) Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
Źródło: Słownik biograficzny Kurpiowszczyzny XX wieku.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1986