Poczynając od drugiej połowy lat 90. Topolski stopniowo redukował swoją aktywność biznesową, za to – z pomocą i z inspiracji żony – szerzej rozwinął działania filantropijne. Fundował stypendia dla zdolnej młodzieży z biednych rodzin (w sumie około 50 stypendiów), wspomagał rozmaite inicjatywy społeczne, ustanowił w 1995 r. coroczną nagrodę finansową dla najlepszego maturzysty w Szczytnie. Wspólnie z żoną adoptowali też trójkę rodzeństwa z domu dziecka. O tej adopcji Iwona Jurczenko-Topolska napisała książkę Bociany przylatują zimą, która następnie została włączona do większej, opisującej ich wspólne życie książki Podróżą każda miłość jest. Swoją drogę życiową Krzysztof Topolski opowiedział w wywiadzie-rzece Resortowe dziecko (najgorszego sortu).
Podczas uroczystości z okazji 45 rocznicy Marca ’68, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski odznaczył Krzysztofa Topolskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiOdznaczenia z okazji 45. rocznicy Marca’68.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Katowicach Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XXI wieku