Locking – taniec uliczny, który powstał w nocnych klubach Los Angeles we wczesnych latach 70. XX wieku i był częścią kultury funkowej, będącej głosem społeczeństwa afroamerykańskiego, który oznajmiał pewność siebie i dumę ze swojego pochodzenia. W jej skład wchodziły m.in. muzyka (funk), taniec (locking, popping) oraz moda (duże afro, kolorowe ubrania). Locking jest pierwszym tańcem z rodziny amerykańskich tańców ulicznych.
Charakterystyka Locking w dużej mierze skupia się na pracy rąk i jest jednocześnie bardzo energicznym stylem, zawierającym kroki również o charakterze akrobatycznym. Jego podstawą jest „Lock”, czyli zatrzymanie w charakterystycznej, lekko pochylonej pozycji z uniesionymi łokciami. Z początku był tańcem wyłącznie improwizowanym w którym najważniejszy był indywidualizm i własny styl. Z czasem, zaczęły powstawać grupy taneczne tworzące synchronizowane choreografie. Tym niemniej improwizacja nadal jest bardzo istotnym elementem tego stylu. Kluczową rolę w tym tańcu odgrywa interakcja tancerza z widownią oraz mimika. Jego cechą charakterystyczną jest kilkusekundowe zatrzymanie ciała w pewnej pozie (pauza) i płynne przejście do następnej figury.