Aharon Rokeach (ur. 19 grudnia 1880 w Bełzie, zm. 25 października 1957 w Tel Awiwie) – cadyk chasydzkiej dynastii Belz w latach 1926–1957.
Życiorys Urodził się w rodzinie rabina Issachara Dow Ber Rokeacha i Bashy Ruchamy Twerskiej. Był pierwszym dzieckiem po 12 latach małżeństwa. Imię otrzymał po pradziadku swojej matki, rebie Aharonie z Czarnobyla. Aharon miał siostrę Chanę Rachel. Gdy miał 4 lata umarła mu matka. Jego dziadek, rebe Joszua Rokeach, drugi rebe Bełza, wziął chłopca pod swoje skrzydła i nadzorował jego rozwój duchowy. W miarę jak dorastał, większość dnia spędzał na nauce Tory, mało jadł i spał. Ukrywał też swoje osiągnięcia ze skromnością, która miała trwać przez całe życie.
Gdy osiągnął pełnoletność, ożenił się ze swoją kuzynką Malką, córką starszego brata jego ojca, Szmuela, Rava z Sokala. Po ślubie przez kilka lat mieszkał z teściem. Jego surowy reżim odosobnienia, deprywacji i ascezy spowodował, że został poważnie osłabiony, po czym jego lekarze zalecili całkowitą zmianę miejsca i wysłali go do uzdrowiska. Choć wracał do zdrowia w uzdrowisku Kreniec, nadal mało jadł, a chroniczny brak snu utrudniał mu szybkie wstawanie i szybkie chodzenie.