Oficer węgierskiego wywiadu, zaprzyjaźniony z Żydami z Bełza, wywiózł braci z okupowanej Polski na Węgry. Bracia zostali przebrani za wysokich oficerów Armii Czerwonej, którzy dostali się do niewoli i byli przewożeni do Budapesztu na przesłuchanie. Po ośmiu miesiącach spędzonych na Węgrzech, Orient Expressem dostali się do Turcji, a stamtąd do Palestyny, gdzie dotarli w 1944 roku.
Obaj bracia podczas wojny stracili całe rodziny.
Miał dziewięcioro dzieci. Kilka zmarło zaraz po porodzie. Córka Mirel zmarła w 1938 roku. Reszta rodziny została zamordowana przez nazistów podczas holocaustu.
W Izraelu Resztę swojego życia Aharon poświęcił na odbudowie bełskiego chasydyzmu. Początkowo mieszkał w Tel Awiwie, gdzie otworzył pierwszą bełską Talmud Torę. Następnie przeniósł się do Jerozolimy. Tu otworzył bełską jesziwę.
W 1949 roku ożenił się z Chaną Labin-Pollack, córką rabina Jechiela Chaima Labina, rebego Makowa i wdową po rabinie Josefie Meirze Pollacku. Aharon z drugą żoną nie miał dzieci, ale wychowywał jej córkę i syna z poprzedniego małżeństwa. Również po śmierci brata wziął pod opiekę jego syna z drugiego małżeństwa.