Jeszcze w trakcie walk o wyzwolenie Poznania w 1945 roku pierwsze siostry przybyły z Małopolski. Niestety po zakończeniu działań wojennych budynki przy ul. Niegolewskich zajęło NKWD, a później Urząd Bezpieczeństwa. Później władze komunistyczne przeznaczyły klasztor na szpital ginekologiczno-położniczy (istniejący do dziś jako Szpital Świętej Rodziny).
Tymczasowo siostry zamieszkały w użyczonym mieszkaniu przy ul. Chełmońskiego. Jednocześnie ówczesny prowincjał karmelitów o. Józef Prus wydzierżawił od komendy wojskowej dom przy ul. Święty Wojciech 19. W tym samym czasie karmelici powrócili do pobliskiego kościoła i klasztoru św. Józefa. Karmelitanki wprowadziły się do nowego miejsca w październiku 1945 roku. Budynek zniszczony podczas działań wojennych wymagał gruntownych napraw, które sukcesywnie podejmowały nowe mieszkanki. W latach osiemndziesiątych teren klasztoru powiększono, a sam budynek rozbudowano wg projektu Jana Kopydłowskiego. W 1991 roku karmelitanki uzyskały prawo własności domu i gruntu. Obecnie karmel poznański należy do warszawskiej prowincji zakonu karmelitów bosych.