Polski krytyk filmowy i szachista Jerzy Giżycki poświęcił Napoleonowi dwie strony swojej książki „Z szachami przez wieki i kraje” o historii szachów, dając ogólny opis stylu szachowego cesarza: Solidny zbiór najwcześniejszych doniesień o pasji Napoleona do szachów został opracowany i przeanalizowany przez angielskiego historyka i szachistę Edwarda Wintera. Dwa artykuły o Napoleonie i szachach w jego życiu zostały napisane przez rosyjskiego dziennikarza i arcymistrza Jurija Awerbacha, który zauważa, że stałymi partnerami Napoleona w grach byli marszałkowie Joachim Murat i Louis-Alexandre Berthier oraz generał Henri Gatien Bertrand.
Partie przypisywane Napoleonowi
Napoleonowi przypisuje się trzy oficjalnie znane partie szachowe. Mistrz Francji w szachach Nicolas Giffard, napisał o znaczącej różnicy w poziomie myślenia szachowego między partiami z 1809 i 1820 roku. Jeden prezentuje poziom amatorski, drugi świadczy o wybitnych umiejętnościach. Przynależność tych partii do cesarza jest kwestionowana, gdyż zostały opublikowane po jego śmierci. Rosyjski historyk Andriej Iwanow stwierdził że zachowały się zapisy dwóch partii Napoleona z Claire Élisabeth de Vergennes, granych odpowiednio w Paryżu i Malmaison, oraz partii z generałem Bertrandem na Wyspie Świętej Heleny – Napoleon miał wygrać wszystkie trzy.