Wierzył w powrót do zainspirowanej przez Juareza interpretacji Konstytucji z 1857 roku w kwestii nieingerencji i tolerancji dla religii, a nie w odczytanie Konstytucji z 1917 roku przez administrację Callesa jako wymagającej podporządkowania organizacji religijnych państwu. Chociaż otwarcie pogardzał wiarą religijną swoich podwładnych (kilku jego oficerów było księżmi), szanował umiejętności wojskowe chłopów ze stanu Jalisco służących pod jego rozkazami i wierzył, że może zmienić ich w siłę bojową równą regularnej armii.

Jego znaczenie jako przywódcy Cristeros polegało w szczególności na wprowadzeniu dyscypliny wojskowej do niezorganizowanej początkowo rebelii. Przypisuje mu się przekształcenie nieregularnych oddziałów Cristero w prawdziwą armię, która przez pewien czas wygrywała bitwy w ograniczonym obszarze, na którym działała: głównie wiejskim stanie Jalisco, Michoacán, Colima i Zacatecas.