27 października 1942 zebrano ludność żydowską przy moście na Wąglance i na placu Kilińskiego. Dzielnica żydowska została dokładnie przeszukana. Osoby, które nie mogły (starsze, kalekie, chore) lub nie chciały się ewakuować, zostały zastrzelone na miejscu. Zgromadzonym odebrano wszystkie kosztowności i bagaże. Następnie wywieziono ich w wagonach towarowych do obozu śmierci w Treblince. Szacuje się, że wysiedleniem objęto ok. 3000 osób. Getto zostało ostatecznie zlikwidowane na przełomie 1942 i 1943 roku. Służby porządkowe w liczbie 100 osób działały jeszcze do stycznia 1943, po czym wszystkie te osoby zostały również wywiezione do Treblinki.

Uciekinierzy z getta mały|Pomnik ku czci mieszkańców opoczyńskiego getta zgromadzonych w tym miejscu 27 października 1942 r., tuż przed wywiezieniem do obozu zagłady w Treblince Nielicznym Żydom udało uciec się z getta w Opocznie. Jeden z uciekinierów, Aharon Karmi Chmielnicki, przedostał się do Warszawy, gdzie walczył w powstaniu w getcie warszawskim. Niektórzy dołączyli do oddziału partyzanckiego Izraela Ajzenmana „Julka”. Inni szukali ratunku u mieszkańców powiatu opoczyńskiego. Jakub Frankiel, Sara Frankiel, Herszel Frankiel oraz Bela Rozenberg (Rosenberg) znaleźli schronienie u rodziny Wróblów w Woli Załężnej.