Pociągi były testowane na liniach i do 1 grudnia 1960 r., kiedy to zostały przeniesione do Bærumsbanen, gdzie używano ich na . Pociągi były awaryjne i przebywały więcej w zajezdni, aniżeli na służbie. Dało to jednak cenną widzę wykorzystaną podczas seryjnej produkcji. Pociągi były pierwotnie pomalowane na kolor srebrny z ciemnoniebieską linią i ponumerowane cyframi 1 i 2. Około 1970 roku składy przemalowano na ciemnoniebiesko ze srebrną ozdobną linią, a w 1971 roku nadano im numery 451 i 452. Ostatni skład służył do 1977 roku, kiedy to został odstawiony na bok i zezłomowany w 1987 roku. Pierwszy skład pozostawał w służbie do czasu usunięcia go z powodu usterki, chociaż od 1982 roku był rzadko używany. Został on naprawiony i ponownie uruchomiony w 1993 roku, ale wycofano go w tym samym roku i zezłomowano w roku następnym.

Seryjna produkcja rozpoczęła się w 1964 roku z nadwoziami zbudowanymi w , silnikami zbudowanymi przez i osprzętowieniem przez AEG. Do 1978 roku do dostarczono 162 wagony. Zostały one wyprodukowane w czterech seriach, nazwanych od T1 do T4, o różnych specyfikacjach. Seria T1 była produkowana w 90 egzemplarzach w latach 1964-1966 dla otwarcia i przebudowy .