Pierwsze 18 jednostek miało kabinę na jednym jej końcu, podczas gdy ostatnie 15 sztuk miało kabinę na obu końcach, umożliwiając Oslo Sporveier obsługę pociągów jednowagonowych. Nowe jednostki zostały oddane do użytku na liniach Røabanen i Sognsvannsbanen, a także na linii Kolsåsbanen poza godzinami szczytu.
Aby zastąpić starzejące się pociągi klasy C, w latach 1985-1987 dziesięć jednostek T4 zostało przerobionych na T1300. Zostały wyposażone w pantograf, otrzymały nowy przód i przesunięto drzwi. Sześć dodatkowych jednostek T4 zostało przerobionych w 1989 roku i otrzymało oznaczenie T8. Zostały one wyposażone tylko w pantografy, zachowywały ten sam układ przodu i drzwi. Wraz z wprowadzeniem składów T1300, zachodnie linie mogły usunąć konduktora i mieć pociągi jednoosobowe z motorniczym sprzedającym bilety. Jednostki T1300 miały lepszą sprawność niż starsze modele, które zastąpiły. Ze względu na to, że jednostki były przeznaczone do systemu zamkniętego z systemem automatycznej ochrony pociągu, układy hamulcowe nie miały wystarczających wymiarów, a maszyniści używali zasięgu wzroku do regulowania prędkości i odległości między pociągami. Jednostki T1300 otrzymało numery 1301–1349. Po modernizacjach, Oslo Sporveier obsługiwało 49 jednostek T1300 i 146 jednostek T1000.