10 czerwca 1920 jako dowódca centralnej grupy artylerii Kijów, „mimo silnego ostrzeliwania punktu obserwacyjnego na Ławrze Peczerskiej zmusił, kierując ogniem baterii, stojące w Darnicy nieprzyjacielskie pancerki do wycofania się oraz uniemożliwił przejazd przez most kolejowy Kijowa jednej z pancerek, która podsunęła się tuż pod most i usiłowała przejechać, co mogłoby mieć nieobliczalne następstwa”. Od 11 czerwca do 10 września dowodził I dywizjonem 1 pag.
6 sierpnia 1920 pod Kostomłotami, „w krytycznym momencie, gdy po utracie własnych pozycji podeszła następnie piechota I Brygady Górskiej do kontrataku, pobiegł do wysuniętego punktu obserwacyjnego, założył sam telefon i kierując ogniem 2. baterii I dyonu, którego był dowódcą, torował własnej piechocie drogę naprzód, która też w następstwie tego zajęła Kostomłoty i przepędzając wroga przekroczyła Bug”. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.