Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 1 pułku artylerii górskiej na stanowisku dowódcy III dywizjonu. W październiku 1921 został przeniesiony do 2 pułku artylerii górskiej w Samborze na stanowisko dowódcy I dywizjonu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 107. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 13 października 1923 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza V kursu 1923/25. Z dniem 1 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału V Sztabu Generalnego. W listopadzie 1926 został przesunięty do Wydziału Opisowego Oddziału III SG. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1927 i 15. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1928 został przesunięty w Oddziale III SG na stanowisko szefa wydziału, a z dniem 1 czerwca tego roku przesunięty do Wojskowego Instytutu Geograficznego na stanowisko szefa Wydziału IV. Z dniem 1 kwietnia 1931 został przeniesiony do 2 pułku artylerii ciężkiej w Chełmie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W czerwcu 1934 ogłoszono jego przeniesienie do Powiatowej Komendy Uzupełnień Dubno na stanowisko komendanta.