Wyższe szkolnictwo rolnicze (PRL) – jednostka naukowo-dydaktyczna i wychowawcza powołana w celu kształcenia osób w naukach agronomicznych, w oparciu o najlepszą wiedzę teoretyczną i praktyczną. Absolwenci studiów w zakresie kształcenia rolniczego otrzymywali kwalifikacje do pełnienia funkcji w administracji państwowej, jednostkach gospodarki uspołecznionej, służbie rolnej, spółdzielczości rolniczej oraz w przemyśle rolno-spożywczym.
Wyższe szkolnictwo rolnicze w II RP W okresie międzywojennym Polska posiadała tylko jedną wyższą szkołę rolniczą. Była to Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie z trzema wydziałami: rolniczym, leśnym i ogrodniczym. W 1920 r. ukazała się ustawa o szkołach akademickich, w której wyróżniano następujące kategorie uczelni: uniwersytety, szkoły główne, politechniki i akademieUstawa z dnia 13 lipca 1920 r. o szkołach akademickich. .. Według ustawy Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego miała charakter uczelni akademickiej.