Janina Zaborowska (z domu Bromirska, ps. „Joanna”, „Rena”, ur. 12 lub 30 grudnia 1918 w Kijowie, zm. 29 grudnia 2000 w Oakville) – podporucznik Wojska Polskiego, harcmistrzyni, referentka łączności Szefostwa Wojskowej Służby Kobiet (WSK) Okręgu Armii Krajowej Warszawa, podczas powstania warszawskiego łączniczka w Grupie Śródmieście Południe – Sławbor. Po II wojnie światowej lekarka w Kanadzie. Dama Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodziła się 12 lub 30 grudnia 1918 roku w Kijowie. Jej rodzicami byli Józef i Julia z d. Limińska. W 1922 roku rodzina przeprowadziła się do Warszawy, zamieszkali przy ul. Mochnackiego 4. Po śmierci ojca w 1925 roku, Janina Bromirska była wychowywana przez matkę, pracująca jako księgowa. Uczęszczała do Liceum im. Juliusza Słowackiego, tam działała w harcerstwie i samorządzie szkolnym. W 1937 roku zdała maturę. 18 kwietnia 1938 roku wyszła za mąż za Eugeniusza Zaborowskiego, z którym miała dwoje dzieci: Ewę i Marka.