Jego drugie imię pochodzi od innego krewnego, George’a Everesta, głównego geodety Indii, na cześć którego najwyższemu szczytowi na Ziemi nadano nazwę Mount Everest.
Na University of Cambridge początkowo zamierzał studiować fizjologię i fizykę, po czym krótko zgłębiał filozofię, ale ostatecznie uzyskał dyplom w 1970 r. w zakresie psychologii eksperymentalnej. Po studiach krótko pracował jako stolarz, ale w 1972 r. wrócił do nauki. W 1977 r., na Uniwersytecie w Edynburgu, na podstawie rozprawy Relaxation and its Role in Vision uzyskał doktorat w zakresie prac nad sieciami neuronowymi. Promotorem pracy był Christopher Longuet-Higgins. Tematyka prowadzonych przez Hintona badań nie wzbudzała wówczas zainteresowania, stąd też trudno było o jej finansowanie. Hinton wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie dołączył do grupy psychologów poznawczych jako na University of California, San Diego. W dwóch artykułach z 1986 r. spopularyzował również opracowane wyniku prac z pojęcie propagacji wstecznej. Pozwoliła ona pokonać ograniczenia opisane wcześniej przez Marvina Minsky′ego.