W Czersku przyczynił się do założenia Towarzystwa Chrześcijańskiego Nauczycieli Polskich. W 1918 r. był przewodniczącym Rady Robotniczo-Chłopskiej w Zblewie. Należał do tajnej Organizacji Wojskowej Pomorza i utworzył w Lęgbądzie Straż Ludową. Od początku 1919 r. był członkiem Powiatowej Rady Ludowej w Chojnicach i wszedł do komitetu organizującego przyjęcie Wojska Polskiego na Pomorzu w 1920 r. W Nowym Mieście Lubawskim został prezesem Rady Nadzorczej Banku Ludowego i przewodniczącym zarządu powiatowego Towarzystwa Czytelni Ludowych. W 1921 r. stał się założycielem Spółki Wydawniczej "Drwęca" (Drukarnia i Księgarnia), która m.in. wydawała gazetę "Drwęca", związaną ideowo ze Stronnictwem Narodowym. W latach 1925–39 był redaktorem tej gazety. W okresie międzywojennym był działaczem Stronnictwa Narodowego, opozycyjnego w stosunku do sanacji (czyli obozu politycznego skupionego wokół J. Piłsudskiego). W latach 1906–26 był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Był także członkiem Związku Filomatów Pomorskich. Został odznaczony Krzyżem Niepodległości, a także Złotym Krzyżem Zasługi „za działalność patriotyczną w latach 1906–1907”. mały|Józef Dembieński, Radości mało – goryczy dużo... (okładka wydania z 1985 r.) W 1947 r. otrzymał tytuł radcy duchownego ad honores.