Zakładał on, że kraj, za przystąpienie do I wojny światowej po stronie Ententy otrzyma południowy Trydent, Tyrol do Brenneru, Istrię oraz Dalmację, protektorat nad Albanią, uznanie praw do Dodekanezu i fragmentów Azji Mniejszej, jak również jakiś ekwiwalent w Afryce, w przypadku znacznego powiększenia zdobyczy brytyjskich i francuskich na tym kontynencie kosztem Niemiec. Taki program nie spotkał się z przychylnością Thomasa Woodrowa Wilsona, prezydenta USA, odrzucającego Traktat Londyński, a zwłaszcza postulaty dotyczące Dalmacji.
Gabriel D’Annunzio, autor listu, był włoskim nacjonalistą. Wcześniej wypowiadał się przeciwko neutralności Włoch. W 1915 dobrowolnie i demonstracyjnie włączył się do działań wojennych. W 1916 został ciężko ranny. Jego zaangażowanie i bohaterstwo na froncie było przedmiotem podziwu narodu. Po zakończeniu konfliktu wyrósł na głównego wyraziciela powszechnego rozczarowania efektami wojny dla Włoch. Nie tylko żądał wprowadzenia zapisów traktatu londyńskiego, ale jeszcze poszerzał roszczenia o obszar Fiume (Rijeki). Nie był odosobniony w propagowaniu hasła „kalekiego zwycięstwa” (wł. Vittoria mutilata).