Szczególnie bezpardonowo krytykował dawnego premiera Giovanniego Giolittiego. Użył wobec niego sformułowania „stary kat z wielkimi wargami” (wł. vecchio boia labbrone) próbujący „zdusić Ojczyznę węzłem pruskim”.
Głównym motywem przewodnim Listu jest krytyka polityki państw sprzymierzonych, w tym przede wszystkim działań prezydenta USA. Tekst uzasadniał prawa włoskie do Dalmacji rzymską tradycją, jak również historią Republiki Weneckiej, dominującej w okresie swojego istnienia tak Dalmację, jak i Istrię. Z tego powodu często odwołuje się do symbolu Lwa św. Marka, który był herbem tej Republiki. Krytyka zawarta w Liście dotknęła też włoskich sojuszników, czyli Wielkiej Brytanii oraz Francji, nie akceptujących włoskich roszczeń terytorialnych i popierających Wilsonowską politykę opartą na kryterium narodowościowym. D'Annuzio oskarżył wprost te państwa o zdradę. Imperium brytyjskie stanowiło dla niego antytezę rzymskiego. Rządziło siłą podbitymi narodami, które go nienawidziły. Rzym był natomiast symbolem rządów sprawiedliwych i umiarkowanych. Autor wskazywał na przewagę cnót rzymskich nad brutalnością i przemocą Brytyjczyków. Co do Francji D'Annuzio wyrażał głównie rozczarowanie postawą „siostry romańskiej”, do której czuł sympatię podkreślaną w różnych swoich wcześniejszych utworach.