Francuzi przyjęli zatem List dość ironicznie (fr. Nos journaux, qui ne connaissent rien à la question Dalmate, ont accueilli avec stupéfaction, et naturellement avec ironie, la lettre de D’Annunzio), polemizując zwłaszcza ze stwierdzeniem, że „interwencja włoska w 1915 roku uratowała Francję i świat”.
Język dzieła, jak i innych utworów autora z tego okresu, jest ostry, pełen agresji wobec przeciwników. Autor określa ich za pomocą licznych neologizmów. D'Annuzio przywołuje i parafrazuje teksty biblijne oraz tworzy nawiązania do historii i kultury Włoch. Używa gier słownych, archaizmów i dialektalizmów.
Czynniki rządowe po wydrukowaniu Listu i innych wystąpień, w obawie przed protestami albo rozruchami, wielokrotnie zabraniały autorowi publikowania tekstów. Orlando uniemożliwił mu wygłoszenie przemówienia podczas obchodów rocznicowych przystąpienia Włoch do wojny (24 maja 1919).
Tłumaczenie polskie List do Dalmatów nigdy nie ukazał się w całości po polsku. Obszerne jego fragmenty przetłumaczyła i opublikowała Joanna Sondel-Cedarmas w Politeji w 2007.
Przypisy
Kategoria:Twórczość Gabriele D’Annunzio Kategoria:Utwory literackie z 1919 Kategoria:Listy otwarte Kategoria:Historia Włoch Kategoria:Historia Chorwacji Kategoria:Historia Jugosławii