Friedrich Wilhelm Hilse (ur. 29 listopada 1820 w Bielawie Wschodniej (Nieder-Langenbielau), zm. 29 marca 1871 we Wrocławiu) – pionier śląskiej algologii. Życiorys Urodził się 29 listopada 1820 roku w Bielawie Wschodniej koło Dzierżoniowa, w rodzinie żonatego z Johanną Elizabeth Burghart tkacza i handlarza, Johanna Karla Hilse. Edukację rozpoczął w wieku 5 lat w szkole wiejskiej, gdzie za sprawą młodego nauczyciela, Augusta Tabora, pokochał muzykę. Ojciec nie pochwalał pasji syna, więc Hilse pracował, aby opłacić lekcje. Ćwiczył, gdy ojca nie było w domu. Po konfirmacji jego rodzice postanowili, że będzie nauczycielem i wysłali go do szkoły w Łagiewnikach. Tam żył w niedostatku, więc korzystał z pożyczonych książek. Po śmierci ojca sytuacja Hilsego stała się trudniejsza. W 1838 rozpoczął naukę w ewangelickim Seminarium Nauczycielskim we Wrocławiu. Po trzech latach nauki zdał egzamin nauczycielski a następnie rozpoczął pracę w szkole w Rozumicach (okręg głubczycki). W roku 1842 został przełożonym ewangelickiego Instytutu Szkolnego w Sudzicach. W instytucie poznał pastora Holtznera, który udostępnił mu swoją bibliotekę oraz wystawił pozytywne świadectwo. W październiku 1844 roku Hilse został przeniesiony do szkoły miejskiej w Strzelinie. Czytał reprezentujące nowe idee dzieła literackie, filozoficzne, religijne.