Hirsz Oszerowicz (ur. 25 czerwca 1908 w Poniewieżu, zm. 6 czerwca 1994 w Tel Awiwie) – poeta tworzący w jidysz.
Życiorys Hirsz Oszerowicz urodził się 25 czerwca 1908 w Poniewieżu. Z początkiem I wojny światowej jego rodzina została wygnana na teren Donbasu, lecz w 1921 roku powróciła do Poniewieża, gdzie Oszerowicz ukończył gimnazjum z hebrajskim jako językiem nauczania. Podczas studiów na wydziale prawa Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie współpracował z prasą, w tym z redakcją „Di jidisze sztime”. W 1934 roku – rok po ukończeniu studiów – ukazały się jego pierwsze utwory poetyckie. Jego pierwszy tomik poetycki Baginen ukazał się w 1941 roku, ale podczas wojny zaginęły wszystkie egzemplarze publikacji.
Wojnę spędził w Związku Radzieckim, po czym osiadł w Wilnie, gdzie przyjaźnił się m.in. z Rafaelem Chwolesem. Kierował sekcją żydowską przy litewskim związku pisarzy. W 1947 roku opublikował zbiór wierszy Fun klem arojs (Wyrwawszy się z ucisku), który został zaatakowany na łamach „Der Sztern” za „burżuazyjny nacjonalizm”. Dwa lata później Oszerowicz został skazany na 10 lat łagru za rzekomą antyradziecką działalność syjonistyczną. Zwolniono go w 1956 roku.