W Weronie – wiersz Cypriana Kamila Norwida napisany w 1869 roku, zainspirowany wizytą poety w pracowni rzeźbiarza Marcelego Guyskiego.
O wierszu Wiersz zainspirowany wizytą Norwida w pracowni jego znajomego, rzeźbiarza Marcelego Guyskiego, na początku 1869, nawiązuje jednocześnie do wcześniejszej dyskusji, jaka miała miejsce 14 lutego tego roku, w saloniku Zofii Węgierskiej, bezpośrednio po wyjściu Goszczyńskiego pomiędzy Norwidem a rzeźbiarzem Marcelim Guyskim, malarzem Tytusem Maleszewskim i kompozytorem Władysławem Żeleńskim. Po wyjściu Goszczyńskiego, Węgierska wyraziła żal, że dotąd nie ma jego popiersia, które by uwieczniło jego rysy. Na co Norwid zaczął wyjaśniać dlaczego tak się dzieje. Jak to ujęła następnego dnia w liściku do Goszczyńskiego Węgierska, trafnie stwierdził, że naród występny, który zszedł z prawej drogi, nie śmie patrzyć w oczy swoim prorokom i pogromcom. Swoje przemyślenia na ten temat przesłał poeta następnego dnia przyjaciółce.
Węgierska opublikowała częściowo wiersz W pracowni Guyskiego w numerze 20 Dziennika Literackiego i 118 Gazety Polskiej. Pełny tekst po raz pierwszy opublikował Zenon Przesmycki w 1933 w Reszcie wierszy.