Idąc za myślą Adama Smitha, Marks odróżniał wartość użytkową towarów od ich wartości wymiennej na rynku. Według Marksa kapitał powstaje przy zakupie towarów w celu stworzenia nowych towarów o wartości wymiennej wyższej niż suma pierwotnych zakupów. Użycie siły roboczej samo w sobie stało się towarem w kapitalizmie, a wartość wymienna siły roboczej, odzwierciedlona w płacy, jest mniejsza niż wartość, którą wytwarza ona dla kapitalisty.
Karol Marks twierdził, że ta różnica wartości stanowi wartość dodatkową, którą kapitaliści pozyskują i gromadzą. W swojej książce Kapitał, argumentował, że kapitalistyczny sposób produkcji wyróżnia się tym, w jaki sposób właściciele kapitału pozyskują nadwyżkę – wszystkie poprzednie społeczeństwa klasowe wydobywały nadwyżkę siły roboczej, ale kapitalizm jako pierwszy zaczął tego dokonywać poprzez wartość sprzedaży wyprodukowanych towarów.