Andrzej (Jędrzej) Sawka rus. Andrij Sawka (ur. w 1619 w Stebníku, zm. 24 maja 1654, 22 grudnia 1657 lub w 1661 w Muszynie) – zbójnik (tołhaj) pochodzenia rusińskiego, uczestnik chłopskiego powstania Kostki-Napierskiego w 1651 roku.
Życiorys Andrzej Sawka występował pod wieloma pseudonimami, m.in. Spiszak, Owczarz (Owczar), Janek (Janko) ze Stebnika, Hańczowski czy Szuchaj. Pochodził z rodziny śpiewaka cerkiewnego. Po śmierci rodziców trafił na służbę do zamku Makowica w Zborowie, skąd zbiegł i przystał do zbójeckiego oddziału Wasyla Bajusa działającego na obszarze od Bardejowa po Gorlice. Był jego członkiem najprawdopodobniej od 1638 roku, biorąc udział m.in. w grabieżach w okolicach Muszyny. Po wypchnięciu oddziału przez wojska szlacheckie za Bardejów zorganizował nowy oddział, z którym w sierpniu 1648 roku zorganizował napad na zamek w Sanoku, podczas którego uwolnił więzionych tam zbójników. Ci z kolei przyłączyli się do niego, biorąc udział w antyfeudalnym buncie w okolicach Bardejowa, Stropkova, Sniny i Humennégo. Wiosną 1649 roku wziął udział w spotkaniu z przywódcami innych oddziałów zbójnickich w Barwinku, który zaowocowało powstaniem silnej formacji, liczącej ok. 500 zbrojnych pod dowództwem Sawki oraz Senka spod Makowicy (wg innych źródeł – Wasyla Czepca). Oddział dokonał napadów m.in. na folwarki: Jamgród k.