Jana Chrzciciela w Magnuszewie alt=|mały|Bitwa pod Koronowem z 10 października 1410 r., w której udział brał Mikołaj Powała z Taczewa, gdzie według Jana Długosza (Roczniki) "zasłynał wieloma ranami".Magnuszewscy herbu Ogończyk (Powała) posiadali swe gniazdo rodowe w Magnuszewie pod Warką na Mazowszu, od XIII wiekuFranciszek Ksawery Piekosiński, Rycerstwo polskie wieków średnich. Obejmuje dwanaście pierwszych pokoleń rycerstwa polskiego wieków średnich, Tom 2, Kraków 1896, s. 217–218.. Osada ta przejęta została po komesie mazowieckim Magnusie, na stałe rezydującym w pobliskim CzerskuWładysław Semkowicz, Ród Powałów, Sprawozdanie z czynności i posiedzień Akademii Umiejętności w Krakowie, 1914, Tom XIX, nr 3, s. 19–20..
Magnuszew wraz z licznymi pobliskimi miejscowościami w tej części Mazowsza (m.in. Taczów, Wola Taczowska, Klwaty, Gębarzów, Kłoda, Zwola, Łękawica, Przydworzyce, Trzebień, Cychry, Magnuszew, Wola Magnuszewska, Osiemborów, Grzybów, Wilczkowice, Chmielów czy Gruszczyn, Samogoszcz, Ciechrz, Wojcin), jak również włościami w pozostałych częściach ówczesnej Polski (m.in. Magnuszewice w Pleszewskiem, Trojanów, Brochów) przynależał do majątku rodu jeszcze w XV w. (część z nich w 1425 r. dzierżył Sasin herbu Powała).