Została pochowana na cmentarzu Saint-Michel-de-Chavaignes.
Historyczka sztuki Ellen Thormann napisała o niej w 1993 roku: „Rzeźbiarka Helene Bertaux (1825-1909) jest najbardziej wpływową i odnoszącą sukcesy osobowością we wdrażaniu praw kobiet w sztukach wizualnych”.
W 2023 jej rzeźba Psyche pogrążona w tajemnicy została zaprezentowana na wystawie Bez gorsetu. Camille Claudel i polskie rzeźbiarki XIX wieku w Muzeum Narodowym w Warszawie (kuratorka dr Ewa Ziembińska). Starania o prawo do studiowania kobiet w École des Beaux-Arts w Paryżu mały|240x240px|Rzeźba Psyche w Muzeum Luxembourg w Paryżu|lewo W czasach Bertaux kobiety były postrzegane jedynie jako modelki, a nie samodzielne artystki. Szkoły sztuk pięknych były dla nich zamknięte, odmawiano im posiadania talentu, z czym nie zgadzała się Bertaux. W 1873 otworzyła pierwszą prywatną pracownię rzeźby i rysunku dla kobiet (przy rue du Faubourg-Saint-Honoré 223). W 1880 otworzyła szkołę dla kobiet (przy 147 avenue de Villiers), a w 1881 roku założyła Związek Kobiet Malarek i Rzeźbiarek (Union des femmes Peintres et Sculpteurs), którego była pierwszą prezeską do 1894 r. Dzięki związkowi wiele kobiet artystek miało okazję pokazać swoje prace na organizowanych tam wystawachNagranie o Hélène Bertaux przygotowane przez MNW..