Dopiero trzecia próba stworzenia obszaru chronionego zakończyła się sukcesem. W latach 1974–1977 opracowano koncepcję, zgodnie z którą terytorium proponowanego parku podzielono na strefy o zróżnicowanym stopniu ochrony. Dzięki takiemu innowacyjnemu podejściu projekt zyskał niezbędną akceptację powiatowej rady narodowej w Dolným Kubínie. CHKO powołano do życia na mocy rozporządzenia Ministerstwa Kultury Słowackiej Republiki Socjalistycznej nr 14/1979 z 28 grudnia 1978 r., które weszło w życie 20 lutego kolejnego roku. Błędy legislacyjne (nieujęcie w publikatorze załącznika zawierającego opis granic obszaru, który przywołany był w § 1 ust. 1 rozporządzenia) spowodowały, że tak uchwalone przepisy pozostawały martwe. Dlatego też 12 lipca 1979 r. Ministerstwo wydało nowe rozporządzenie (nr 110/1979) z mocą od dnia publikacji (to jest 24 września tego samego roku), którym uchylono wcześniejsze przepisy i raz jeszcze „stworzono” tę samą jednostkę – tym razem skutecznie. Zgodnie z treścią rozporządzenia powołano wówczas do życia obszar chroniony o łącznej powierzchni 70 332,51 ha przylegający do granicy z Polską na odcinku od szczytu Bukowina w Grupie Oszusa na zachodzie po okolice Magury Witowskiej na wschodzie.