zwolniono go już w październiku 1941 roku. Początkowo pracował w jednym z prywatnych przedsiębiorstw w Durrësie, a w lipcu 1942 wrócił na teren Kosowa, gdzie mieszkał w Djakowicy i Prizrenie, pracował jako adwokat oraz założył instytut badawczy w roku 1943, a do 1944 roku angażował się również w działalność polityczną; założył nacjonalistyczny, antynazistowski i antykomunistyczny Irredentystyczny Ruch Antyfaszystowski, którego celem było zjednoczenie zamieszkałych przez ludność albańską ziem Kosowa i Macedonii z Albanią, ugrupowanie nie uzyskało poparcia ze strony aliantów. W grudniu 1943 opublikował w Tiranie 200-stronicowy Manifest antyfaszystowskiego irredentyzmu.
Krótko po wyzwoleniu Jugosławii w 1945 roku, w obawie przed aresztowaniem opuścił tenże kraj i udał się do Albanii, jednak został aresztowany i na trzy miesiące uwięziony w Tiranie za antyjugosłowiańską postawę. Na prośbę władz jugosłowiańskich miał być deportowany, jednak udało mu się uciec. Z powodu zaakceptowania jugosłowiańskiego wniosku o ekstradycję przez ówczesnego albańskiego ministra sprawiedliwości Manola Konomiego Rizę aresztowano w 1948 roku i przetransportowano do Jugosławii, gdzie do sierpnia 1951 był więziony Prisztinie;