Arda Mandikian, zachodnioorm. Արտա Մանտիկեան, (ur. 1 września 1924 w Izmirze, zm. 8 listopada 2009 w Atenach) – grecka sopranistka ormiańskiego pochodzenia, występująca również w Wielkiej Brytanii i Francji; zastępczyni dyrektora w Atenach (1974–1982).

Życiorys Arda Mandikian urodziła się 1 września 1924 roku w Izmirze (Smyrnie) w rodzinie Ormian ocalałych z rzezi z lat 1915–1917. W kolejnych latach rodzina wyemigrowała do Aten. W tamtejszym Mandikian rozpoczęła naukę śpiewu pod kierunkiem Elviry de Hidalgo oraz . Zadebiutowała w lutym 1940 roku w wieku 15 lat, śpiewając podczas studenckiego przedstawienia Mira, o Norma z opery Norma w duecie z Marią Callas.

Mandikian interesowała się muzyką ludową starożytnej Grecji. W 1948 roku przeniosła się do Wielkiej Brytanii, gdzie występowała w londyńskim , a w roku następnym nagrała dla wytwórni wykonanie sześciu odkrytych w 1893 roku hymnów delfickich. Nawiązała dzięki temu kontakt z Egonem Welleszem, kompozytorem, wykładowcą na Uniwersytecie Oksfordzkim i czołowym badaczem muzyki bizantyjskiej i wczesnogreckiej. W Oxfordzie usłyszał o niej także muzykolog , co zaowocowało w 1950 roku angażem Mandikian do roli Dydony w operze Berlioza.