Heinrich Egon Weber (ur. 27 marca 1932 w Osnabrück, zm. 2 maja 2020 w Bramsche) – niemiecki botanik, znany przede wszystkim z prac nad jeżynami.

Życiorys W 1962 na Uniwersytecie Hamburskim uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy muzykologicznej pt. Die Beziehungen zwischen Musik und Text in den lateinischen Motetten Leonard Lechners, a w 1967 na Uniwersytecie w Kilonii stopień doktora nauk przyrodniczych. Od 1973 do emerytury w 2000 pracował na Uniwersytecie w Osnabrück.

Od 1997 przewodniczący Komisji Nomenklatury International Association for Vegetation Science, członek honorowy kilku towarzystw botanicznych, kawaler Krzyża Zasługi na Wstędze (2003), dr h.c. Uniwersytetu w Lüneburgu (2005).

Prace naukowe Ogólny przegląd Do najważniejszych osiągnięć naukowych Heinricha Webera należy opracowanie konsekwentnej metodologii badań batologicznych, która opierała się między innymi na wzięciu pod uwagę areału rozmieszczenia biotypów jeżyn jako kryterium systematycznego. Biotypom, których najdalsze stanowiska są oddzielone o mniej niż 20 km, nie nadaje się nazw gatunkowych. Tak zwana „reforma Weberowska” stanowiła punkt zwrotny w badaniach nad jeżynami Europy.