Na siły piratów składało się wówczas kilka okrętów i kilkaset osób załogi; liczba ta została po opuszczeniu okolic Charleston znacznie uszczuplona, prawdopodobnie z inicjatywy Teacha, by uniknąć nadmiernego podziału łupów.
Latem Bonnet opuścił na pewien czas flotyllę Czarnobrodego i udał się do Bath; tam uzyskał u brytyjskiego gubernatora ułaskawianie na mocy wydanego rok wcześniej Jerzego I. Starał się prawdopodobnie o uzyskanie listu kaperskiego przeciwko Hiszpanom. Ułaskawienie Bonneta wiązało się z faktem, że kończył się wówczas krótki interwał angielsko-hiszpańskiego pokoju pomiędzy wojną królowej Anny a wojną Hiszpanii z Koalicją.
W międzyczasie Teach oszukał go i odpłynął z miejsca spotkania, zagarnąwszy większość wspólnie zdobytych łupów i przejmując część załogi „Revenge”. Bonnet niemal natychmiast powrócił do piractwa pod zmienionym nazwiskiem (kapitan Edwards, kapitan Thomas) i, przemianowawszy swój okręt na „Royal James”, grasował u wybrzeży Wirginii, łupiąc kilkanaście statków w przeciągu dwu miesięcy. Władze kolonialne Karoliny Północnej uchodziły wówczas za pobłażliwe wobec piratów.