mały|skaluj|egzekucja Bonneta, ilustracja z Historie der engelsche zee-roovers ... door Capiteyn Charles Johnson (1725), Amsterdam Pod koniec lipca Bonnet zagarnął okręty „Fortune” i „Francis”, dołączając je do swojej flotylli, która następnie popłynęła na leże w okolice ujścia rzeki Cape Fear. Podczas pobytu tam jeden z zakładników przetrzymywanych przez piratów zdołał oswobodzić się i uciekł do Charleston, gdzie poinformował władze o miejscu przebywania okrętów Bonneta. Sprawę podjął gubernator Karoliny Południowej Robert Johnson. Dowództwo nad ekspedycją karną objął pułkownik ; 27 września po kilkugodzinnej bitwie morskiej Bonnet wraz z załogą (trzydziestu pięciu pozostałych przy życiu ludzi) poddał się.
Wziętych do niewoli piratów przetransportowano do aresztu w Charleston, skąd Bonnet zdołał uciec pod koniec października. W związku z tym wystawiono za nim list gończy opiewający na siedemset funtów. 8 listopada został ponownie schwytany na wyspie Sullivan nieopodal Charleston. 10 listopada, kiedy postawiono go przed sądem, nie przyznał się do winy. Próbował bronić się, argumentując, że przez wiele miesięcy znajdował się w niewoli Czarnobrodego. Dzień później przyznał się do winy, lecz mimo to został skazany na śmierć przez powieszenie (sędzią w jego sprawie był ).